آرکیلینچ؛ روایتِ تثلیث، بداعت و پایاییِ بی‌بدیلِ «فضا، شهر و معماری» در سینمای دیوید لینچ
در مقامِ تشبیه، تجربه‌ی بدیعِ مواجهه با «سینمای‌لینچ» را می‌توان با غرابتِ فاحشِ مکث و گذاری مشوَش از دلِ هزارتویی رازآلود و یا چالشِ رمزگشایی از نوعی مُعمای نامانوس، پادروایی و فراواقع‌گرایانه با توسل به فنِ نشانه‌شناسی و مجموعه‌ای از محسوسات، نمادها و جزئیات فضایی و معمارانه قیاس نمود. از ولع نوجوانانه‌ی کشفِ جهانی مجهول […]