عرصه‌ای آزاد برای اندیشیدن دربارهٔ معماری ایران

نقد فیلم

یک آپارتمان معمولی؛ بررسی چگونگی عملکرد عناصر معماری در ساختمان فیلم آپارتمان (بیلی وایلدر،۱۹۶۰)

در این یادداشت، آنچه پیش روی مخاطب گسترده خواهد شد تلاشی است برای برجسته‌کردن عناصر معماری و فضاهایی که در ساختمان روایی و سینماتوگرافیک فیلم حضور اساسی دارند و همچنین تحلیل چگونگی کارکرد این عناصر و فضاها در پیرنگ و میزانسن فیلم و درهم‌تنیدگی‌شان. به همین علت از برخی وجوه دیگر فیلم مثل اجرای بازیگران …

یک آپارتمان معمولی؛ بررسی چگونگی عملکرد عناصر معماری در ساختمان فیلم آپارتمان (بیلی وایلدر،۱۹۶۰) ادامۀ مطلب »

نقدی بر فیلم آپوکالیپتو؛ معماریْ فروپاشی تمدن را ندا می‌دهد

پیشگفتار ماجرای اصلی فیلم ‌آپوکالیپتو[1] که در ایران آن را با نام آخرالزمان می‌شناسیم، با صحنه‌ای آغاز می‌شود که گروهی از رزم‌جویان با هدفی مشخص به دهکده‌ای کوچک، بَدوی و عقب‌مانده حمله می‌کنند. مهاجمانْ روستا را نابود و شخصیت اصلی فیلم، شخصی به‌نام «پنجۀ پلنگ» و سایر افراد زنده‌مانده را اسیر می‌کنند. آن‌ها از جنگل‌های …

نقدی بر فیلم آپوکالیپتو؛ معماریْ فروپاشی تمدن را ندا می‌دهد ادامۀ مطلب »

فضای وجودی در سینما و معماری

می‌خواهم این بحث را با یک سؤال اساسی آغاز کنم: «اگر فیلمی را ببینید که لوکیشن آن در‌ یک بیابان کاملاً دورافتاده است،‌ بدون هیچ‌گونه اثری از شهر یا معماری (مانند آنچه در فیلم گری اثر گاس ون سنت[1] مشاهده می‌کنیم)، می‌گویید این فیلم هیچ ربطی به معماری دارد؟» این سؤال را همین جا نگه …

فضای وجودی در سینما و معماری ادامۀ مطلب »

از سوررئالیسم فضا تا واقعیت خاطرات در هتل گرند بوداپست

عنصر اصلی فیلم هتل گرند بوداپست، خود بنا است. این فیلم روایت سرگذشتِ یک معماری است و داستان سربلندی‌ها، شکوهمندی و در نهایت تنهایی و انزوای آن را تعریف می‌کند. گرند بوداپست میراث معماری معاصر است. تاریخ ساختش مشخص نیست؛ اما از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۸۵ وقایع مختلفی را به‌خود دیده است. ساختمانی که روزی …

از سوررئالیسم فضا تا واقعیت خاطرات در هتل گرند بوداپست ادامۀ مطلب »

هراس از نگاه خیرهٔ زنان

مروری بر انگاره‌های جنسیتی و فضایی در شهر زنان فدریکو فلینی دو مرد، یکی جا خوش کرده روی یک صندلی، خیره به پنجره‌هایی که هیچ رازی را از او پنهان نمی‌دارند، دیگری گرفتار هزارتویی بی‌پایان از رؤیاهایی که هیچ به واقعیت نمی‌مانند. دو مرد، دو پرسپکتیو، دو فضا، دو نگاه. مرد اول، شادمان و غره، …

هراس از نگاه خیرهٔ زنان ادامۀ مطلب »

معماریِ نه چندان آرمانی؛ نقدی معمارانه بر فیلم اهداکننده

فیلم‌های آرمانشهری، علمی-تخلیلی و هر اثری سینمایی که مربوط به آینده و ناکجا باشد، محمل مناسبی برای ایده‌پردازی مشاوران معماری آن پروژه سینمایی خواهد بود، تا بتوانند تصویری ملموس‌تر از فضای داستان را ارائه دهند. فیلم سینمایی اهداکننده (The Giver) از آن دست فیلم‌های پادآرمانشهری است که معماری در ساخت فضاهای آن نقش قابل توجهی …

معماریِ نه چندان آرمانی؛ نقدی معمارانه بر فیلم اهداکننده ادامۀ مطلب »