عرصهای آزاد برای اندیشیدن دربارهٔ معماری ایران
شاهزاده عثمانی عکسی از قلعه حلب که پرچم ترکیه به آن آویخته شده است را به اشتراک میگذارد و با افتخار مینویسد: «ما گفتیم اگر ما به گذشته بازگردیم، شما دیوانه خواهید شد. آنها ناراحت شدند. چه کسانی هستند که
در سراسر دنیا زمانی که فیلم یا سریالی شروع به پخش میشود، هوادارانی پیدا میکند و باعث میشود در جامعه تبوتابی برای تماشای بهموقع سریال صورت پذیرد و مردم بهصورت روزانه در مورد سریال با یکدیگر گفتوگو کنند. حال، این
فضاهای قمار، عیش و نوش یکی از فضاهای جدیدی بودند که در قرن چهاردهم خورشیدی و تا قبل از انقلاب وارد ایران و به خصوص تهران شدند. این فضاها محفل طرب و شادی افرادی بودند که به دنبال نوشیدنی، موسیقی
صبح روز پنجشنبه ۶مرداد۱۴۰۱، خبری از امامزادهداوود تمام رسانهها و فضای مجازی را پر کرد: تصاویر و فیلمهایی از اطراف رودخانهی کن سولقان نشان میداد این منطقه در سیل غرق شده است و مردمِ سراسیمه از سیل، به امامزاده پناه
هنر و معماری همیشه به صورت درونزا متولد نشده است. گاه این تولد به صورت برونزا بوده است و به دلیل عوامل مختلفی مانند انتشار اثر در مکانی بیرون از زادگاهشان، مهاجرت هنرمندان یا تربیت شاگردان از سوی هنرمندان و
وقتی از بافت تاریخی یک شهر سخن گفته میشود تصور بر این است که هنگام مواجهه با آن، بافتی پر از حس آرامش و دلگرمی در انتظار بازدیدکننده است. زمانی که هر شخص در بافتهای تاریخی قدم میزند بسته به