معرفی برخی از مطالب شمارهٔ دوم نشریه الکترونیکی کوبه

نگریستن به نقطهٔ کور

ملاحظاتی دربارهٔ تاریخ معماری پس از انقلاب

 

از سر اهمیت همین واکنش‌های عاطفی است که می‌توان وضع موجود را به هیئت نمایش‌خانه‌ای تصور کرد که در آن، هر شب نمایشی روی صحنه می‌آید. در این نمایش، تحلیل‌گران خواسته و ناخواسته هم در مقام «گروه همسرایان» و هم در مقام تماشاچیان متأثر، دائماً نسبت به داستانی که در حال اجرا است داوری می‌کنند و تأثیر می‌پذیرند و می‌گذارند. از این قرار [نا]تحلیل‌های ما خود جزئی از ادوات صحنه است و بدیهی است این نه تنها صحنه را به هم نمی‌ریزد، بلکه عامل دوام – بخوانید بازتولید- آن هم هست. نمایش از واکنش تماشاچیان/گروه همسرایان تغذیه می‌کند و البته، هر چه جز داستانی که بر صحنه آمده، در «نقطۀ کور» نظر قرار می‌گیرد. می‌توان با کمی دقت، سایۀ یک سؤال مشترک و مشروع را بر فراز جایگاه تماشاچیان احساس کرد: «چرا هربار همین اتفاق می‌افتد؟».

در دومین شمارۀ مجله الکترونیکی کوبه که هفتۀ آینده با عنوان «معماری و انقلاب» منتشر خواهد شد بخوانید.


انقلاب و فرم

سرِ آرمانی، تن تاریخی و پای شیطانی

همانگونه که انقلاب اسلامی در جغرافیای سیاسی از دریچۀ تعبیر قرآنی «نه شرقی نه غربی» – که به نوعی واگویه‌ای اسلامی از تعبیر روشنفکران فرانسوی در گفتن «نه مسکو، نه واشنگتن» بود– ناکجایی میان دو قطب همه‌گیر می‌جست، انقلاب اسلامی را در بعد زمان هم می‌توان نه دیروز و نه فردا نامید، لازمانی که میان دیروز و فردا به دنبال حالی نه این و نه آن می‌گردد. تعبیر مولانایی «ما از اینجا و از آنجا نیستیم»، تفاوتی گنگ بین لامکان و بی‌جایی (آواره) در خود دارد، مشابه تفاوتی که خواهش انقلاب اسلامی از وضعیت معاصر در قالب زمان، بین لازمان و بی‌زمان (گم‌گشته) نشان می‌دهد. یک جا به دنبال زمان اثیری در قالب سنت است، یک جا به دنبال آخرالزمان.

 در دومین شمارۀ مجله الکترونیکی کوبه که هفتۀ آینده با عنوان «معماری و انقلاب» منتشر خواهد شد بخوانید.


«انقلاب تأثیری بر معماری ایران نگذاشته است.»

گفت و گو با سیدرضا هاشمی معاون سابق وزارت راه و شهرسازی و سردبیر مجله های معمار و آبادی

 سید رضا هاشمی: «جمهوری اسلامی اساساً چیزی به نام معماری ندارد. اصلاً الویتش نیست. مگر باید درون هر انقلابی تمام لایه‌های تمدنی باشد؟ نیست. این انقلاب، انقلاب ایستادگی در برابر غرب بوده و امروز هم ایستاده ولی از لحاظ تمدنی بسیار عقب افتاده‌ است و این عقب‌افتادگی هم ربطی به خود انقلاب ندارد، حاصل یک سیر تاریخی است. این یک جریان انحطاط فرهنگی است و اگر انقلاب هم نمی‌شد ادامه پیدا می‌کرد».

 در دومین شمارۀ مجله الکترونیکی کوبه که هفتۀ آینده با عنوان «معماری و انقلاب» منتشر خواهد شد بخوانید.

مدیر

هیچ نظری وجود ندارد